Het derde trimester: daar gaat mijn rug

Het derde trimester: daar gaat mijn rug

Laat ik je eerst eens meenemen in les 1 van de zwangerschapskunde. Misschien vertel ik niets nieuws, maar een zwangerschap bestaat dus uit drie fasen. Ook wel drie trimesters. Logischerwijs te beginnen met het eerste trimester. Het trimester waarin je je vooral moe, en in mijn geval misselijk voelt. Niemand weet dat je zwanger bent en zo voel je je ook niet. Je voelt je eigenlijk gewoon een brakke versie van jezelf. Daarna volgt het tweede trimester. Mensen weten nu dat je zwanger bent en met een beetje geluk komt er ook snel een einde aan de ‘is het een vetrol of is het een babybuikje’ fase. Het is tevens de fase waarin je de baby voor het eerst voelt. Bijzonder! En dan de beroemde laatste, maar zeker niet te onderschatten fase. Het Derde Trimester. Het trimester waarin je bont en blauw getrapt wordt zonder dat je er iets aan kunt doen. Tevens de wonderschone fase waarin je jezelf een rondwaggelende pinguïn voelt en je rug steeds meer begint te protesteren.

Het derde trimester: daar gaat mijn rug

Ik ben inmiddels in het derde trimester van mijn tweede zwangerschap beland. En aangezien ik al een keer zwanger ben geweest, had ik al bepaalde verwachtingen van het derde trimester. Bij Jessa kreeg ik veel last van mijn rug. Dat ik daar weer last van zou krijgen had ik wel verwacht, maar ik kreeg er nu een stuk eerder last van dan bij Jessa. Rugpijn vond ik tijdens mijn zwangerschap van Jessa één van de meest vervelende ‘kwaaltjes’. Of het is omdat dit één van de laatste kwaaltjes was en deze dus nog vrij vers in mijn geheugen lag. Dat kan ook. Maargoed, ik kan me dus nog heel goed herinneren dat ik rond de uitgerekende datum nog een keer samen met Mirko uit eten ging. De laatste keer met zijn tweetjes zonder dat er een oppas geregeld moest worden. Vanaf de parkeerplaats naar het restaurant was het 500 meter lopen. Maar man, wat deed dat pijn. Elke stap voelde als een minibevalling. Best logisch toch dat ik nu ietsjes pessimistisch naar de hernieuwde belasting van mijn rug keek, toch? Zoals ik al zei kreeg ik er dit keer sneller last van dan bij Jessa. Vast omdat de boel al eens is opgerekt en ik nu achter een peuter aan moet rennen. De huis-tuin-en-keuken oplossingen als een warm bad of een rugmassage bleken vooral allemaal tijdelijke oplossingen. Dat wordt wekenlang grannystyle door het leven, was mijn gedachte.

Het derde trimester: daar gaat mijn rug

Maar toen kwam ik ineens online de babybelt van Anita tegen. Ik had eerlijk gezegd nog nooit van dit product gehoord, maar toen ik de informatie erover las klonk het bijna als te mooi om waar te zijn. Een soort lifesaver voor zwangeren; zou het…? De babybelt is een meegroeiende buikband die zowel je buik als je rug ondersteunen, waardoor je geen last meer zou hebben van rug- en bekkenpijn. Tsja, dit leek mij natuurlijk wel wat. Ik mocht er één proberen en direct na ontvangst is de buikband omgegaan. En wauw, wat een verschil! Waar ik eerst het gevoel had dat ik als een soort instabiele waggelende pinguïn achter mijn peuter aan dribbelde, merk ik nu amper nog dat ik een babybuik met mij meedraag. Ik heb het idee dat ik gewoon ‘als normaal’ loop. Doordat ik de buikband draag als ik de deur uitga (naar werk, of ergens anders heen) draag ik deze heel regelmatig en krijgt mijn buik dus veel ondersteuning. Als ik hem thuis af doe na een lange dag heb ik geen pijnlijke rug of buik meer. Voor mij maakt het echt een wereld van verschil. Dit product zou eigenlijk op elke zwangeren uitzetlijst moeten staan! Want dat is best gek eigenlijk; we spenderen 9 maanden aan het bij elkaar sprokkelen van een hele lange baby uitzetlijst, maar waarom denken we eigenlijk zo weinig aan ons zwangere lijf (die vreselijke kraamverbanden, steriele shizzle en onderbroeken waarin je ook kunt kamperen natuurlijk daargelaten)?

Het derde trimester: daar gaat mijn rug

Is het niet slecht voor je, zo’n buikband? Ik ging eens googlen hoe dat nou precies zit met zo’n band, met name omdat ik er gewoon echt weinig over weet (en oké.. ergens ook wel omdat ik bang was dat de baby geplet zou worden, noem me gek maar dit denk ik dus ook als ik op mijn buik ga liggen). Mijn conclusie is dat het geen kwaad kan voor de baby maar dat het gewoon veel prettiger zwanger zijn is voor de mommy to be. Had ik de babybelt ook maar gekend toen ik zwanger was van Jessa, dat had me een hoop gepuf gescheeld. En Mirko een hoop rugmassages. Ze hebben het maar zwaar die mannen.
Men zegt zelfs dat je, door het dragen van de babybelt, na de zwangerschap sneller zult herstellen. Dat spreekt me ook wel aan moet ik eerlijk bekennen. Jessa’s bevalling was niet per se een eitje en mijn herstelperiode was daardoor lang. Dat is niet echt wat je je van tevoren indenkt als je toeleeft naar die roze wolk. De babybelt kan je zelfs nog dragen na de bevalling, zodat hij wat ondersteuning biedt aan de slappe buik (wauw, ik krijg echt al zin in dit deel van de postpartum fase als ik dit zo opschrijf).

Wil je meer informatie over de babybelt en de speciale maternity wear van Anita? Kijk dan eens op hun website. De babybelt is onder andere verkrijgbaar bij Prenatal en Zalando.

Dit artikel bevat een gekregen product.

Het derde trimester: daar gaat mijn rug

 

 

Nieuwe producten

 

Gerelateerde blogs

Volg ons op:
FacebooktwitterpinterestinstagramFacebooktwitterpinterestinstagram
Deel dit op:
FacebooktwitterpinterestFacebooktwitterpinterest
Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *