Bevallinghorrorscenario’s

Bevallinghorrorscenario'sIk ga inmiddels richting de 37 weken en dat betekent voor mij dat het aftellen echt is begonnen. Daardoor begin ik ook steeds vaker over de bevalling na te denken, en begin ik me op een aantal punten een tikkeltje zorgen te maken. Niet dat ik me zorgen maak over mijn bevalling, in tegendeel. Ik heb vertrouwen in mijn lijf en in mijn verloskundige. Zij greep bij Jessa ook heel rustig en professioneel in toen de bevalling stagneerde. Nee, ik maak me over hele andere dingen zorgen. Waarover? Om te beginnen met stip op 1:

Bevallinghorrorscenarios

  1. Dat mijn vliezen op een awkward moment breken.
    Ik ben nog niet zo ver, maar dat zegt natuurlijk helemaal niets. Baby’s worden wel vaker te vroeg geboren. Pas zat ik tijdens een werkoverleg en dacht ik ineens: ‘stel dat mijn vliezen nu breken, dan sta ik echt voor lul met een natte broek’. Ik zeg het je; die zwangerschap doet gekke dingen met mijn hersenen. Middenin de supermarkt lijkt me ook best awkward trouwens. Thank god voor bezorg Appie.
  2. Dat mijn vliezen breken als ik ergens samen met Jessa ben.
    In dat geval ben ik namelijk niet alleen verantwoordelijk voor mezelf, maar ook voor het welzijn van Jessa. Bij de bevalling van Jessa braken mijn vliezen ook als eerste en ik kreeg daarop direct hele sterke weeën waarvan ik zwaar in paniek raakte. Er was geen land met me te bezeilen. Stel dat ik niet thuis ben en dat Jessa bij me is… Dan ben ik dus de sjaak. Of Jessa eigenlijk. Misschien moet ik haar een training geven ‘hoe bel ik papa op mama’s telefoon’.
  3. Dat Mirko aan de andere kant van het land is als de bevalling begint.
    Mirko gaat voor zijn werk naar klanten door het hele land. We hebben al afgesproken dat hij de laatste drie weken niet verder dan een bepaalde reistijd van huis is. Maar opnieuw: wellicht komt de baby eerder…

Bevallinghorrorscenario's

  1. Dat ik net als de vorige keer verplicht eerder met verlof moet.
    Bij Jessa heb ik met 32 weken in het ziekenhuis gelegen omdat ik door stress veel te vroeg dreigde te bevallen. Toen mijn buik weer rustig was wilde ik weer gaan werken, maar mocht ik van mijn verloskundige en leidinggevende niet meer. De grap was dat Jessa uiteindelijk pas met 40+6 geboren werd. Van fulltime thuis zitten word ik eerder depressief dan gelukkig, dus het waren 9 hele lange weken. Ik wil nu tot 36 weken doorwerken op kantoor en de webshop wil ik door laten lopen tot de bevalling en hopelijk snel daarna weer oppakken. Stil zitten kan ik gewoon niet en alhoewel Netflix en ik goede vrienden zijn ben ik hem na een aantal dagen echt wel zat.
  2. Dat ik in het buitenland beval.
    We zijn inmiddels weer terug van vakantie, maar in één van mijn horrorscenario’s wordt de baby tijdens de vakantie geboren. Wat dan als gevolg zal hebben dat we daar moeten blijven en later met ieniemienie baby de reis naar huis moeten maken. Gelukkig is dit dus niet gebeurd, maar niets is zo onvoorspelbaar als een zwangerschap en bevalling. Daarom heeft mijn zwangerschap de keuze voor een bestemming ook wel aardig beïnvloedt. Ik ben één keer in het buitenland in het ziekenhuis geweest, dit was toen ik in Tunesië werkte als hostess en een scooterongeluk had gehad. Een collega sprak gelukkig een aardig woordje Arabisch waardoor ze kon vertalen, anders was het helemaal drama geweest. De artsen spraken geen Engels en raakten mij als vrouw daarnaast met geen vinger aan. Ik moest zelf op de plank (…) klimmen waarop een röntgenfoto van mijn voet werd gemaakt. Vervolgens kreeg ik de verkeerde röntgenfoto’s mee (ze waren van een andere vrouw met een Westerse naam) en begreep ik niets van de uitleg wat nu precies de schade was. Nee, zo zou ik mijn bevalling niet willen beleven.
  3. Dat er geen tijd meer is om het bevalbad in gereedheid te brengen.
    Bevallinghorrorscenario's
    Ik wil dit keer heel graag in bad bevallen. Daar heb ik de vorige keer al over getwijfeld, maar uiteindelijk niet gedaan omdat ik het regelen van het bad een hoop gedoe vond en niet zeker wist of dit voor mij zou werken. Tijdens Jessa’s bevalling heb ik lang in ons eigen bad gezeten en dat heeft me heel erg geholpen. Ik kon me goed ontspannen (voor zover je je ‘ontspannen’ kunt voelen tijdens een bevalling) en was helemaal in mezelf gekeerd en van de wereld door de endorfine. Maarja, je mag niet in je eigen bad bevallen dus moet je iets anders regelen. Dat ding moet op het moment suprême dus nog in gereedheid worden gebracht, en aangezien Jessa’s bevalling aardig vlot ging (tot het moment dat ze bleef steken) zou het kunnen dat het nu nog sneller gaat. Misschien moet Mirko maar een keer een generale repetitie doen om zo snel mogelijk het bad te kunnen regelen.
  4. Dat het huis een zooitje is als de bevalling zich aandient.
    Hilarisch he? Hier denk ik dus ook over na zo richting de bevalling. Over het algemeen heb ik het huishouden altijd redelijk onder controle, maar er hoeft maar 1 peuter en 1 man en een heel klein beetje tijd aan te pas te komen en het is alsof orkaan Katrina door mijn huis is gegaan. Tsja, ik hou er gewoon niet van als mijn huis een zooitje is en er vreemden in komen. Je hebt al zo weinig eigenwaarde tijdens een bevalling, dit kleine stukje ‘mijn huis ziet er netjes uit’ wil ik in ieder geval behouden.

    Van al deze punten lig ik zeker niet wakker, maar op de meest gekke momenten krijg ik ineens zulke ‘wat als…’ gedachten. Het zal de mentale voorbereiding op de bevalling zijn denk ik. Waar waren jullie ‘bang’ voor zo vlak voor de bevalling?

Bevallinghorrorscenario's

Nieuwe producten

Gerelateerde blogs

Volg ons op:
FacebooktwitterpinterestinstagramFacebooktwitterpinterestinstagram
Deel dit op:
FacebooktwitterpinterestFacebooktwitterpinterest
Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *